Jagoda Wróbel
Jagoda Wróbel związana jest ze scenografią, performansem i praktykami przestrzennymi, w których interesuje ją relacja ciała, materii i miejsca. Jej działania sytuują się pomiędzy teatrem, sztukami wizualnymi i performansem, wykorzystując przestrzeń jako aktywny element budowania sytuacji i znaczeń. Współtworzy projekty Antrakt UAP, poszukując form na styku obrazu, ruchu, scenografii i działania.
Praktyka Jagody Wróbel rozwija się na styku scenografii, performansu i działań przestrzennych. Artystka traktuje przestrzeń nie jako neutralną oprawę wydarzenia, lecz jako materię, która może organizować ruch, kierować uwagę i wpływać na sposób obecności ciała. Interesuje ją sytuacja, w której scenografia przestaje być tłem, a staje się autonomicznym uczestnikiem działania.
W jej realizacjach istotne pozostaje napięcie pomiędzy tym, co zaplanowane, a tym, co wydarza się w bezpośrednim kontakcie z przestrzenią i odbiorcą. Obraz, kostium, ruch i materialność sceny tworzą układy, które można nieustannie przekształcać. W tym sensie jej prace bliższe są konstruowaniu sytuacji niż tworzeniu zamkniętych form — pozostają otwarte na przypadek, reakcję ciała i współobecność widza.
Wróbel współpracuje z Kołem Naukowym Antrakt UAP oraz Artystycznym Kolektywem Trema, uczestnicząc w projektach łączących scenografię, performans i eksperymentalne formy teatralne. Jej kostiumy i scenografie były prezentowane m.in. w ramach projektów „BULWAR”, „Limen: Wyłonienie. Rytuał. Formy przełamane” oraz „Potwarz”.
Jej praktyka wpisuje się w obszar współczesnych działań performatywnych, w których granice pomiędzy teatrem, sztuką wizualną i zdarzeniem ulegają zatarciu. Scena staje się przestrzenią eksperymentu, a scenografia — narzędziem uruchamiania relacji pomiędzy ciałem, materią i miejscem.