Wacław Ropiecki
Wacław Ropiecki (ur. 1951) to polski artysta wizualny, fotograf, malarz i pisarz związany z wrocławską neoawangardą. Współtworzył Grupę „Format” i współpracował m.in. z Galerią Foto-Medium-Art, Permafo oraz środowiskiem Łodzi Kaliskiej. W swojej twórczości łączy fotografię, tekst, autoportret i działania performatywne, a od lat 80. rozwija projekt Podróżującej Galerii WIĘCEJ ŚWIATŁA!, traktując sztukę jako formę osobistego doświadczenia, refleksji i spotkania z drugim człowiekiem.
Wacław Ropiecki (ur. 1951 we Wrocławiu) to polski artysta wizualny, fotograf, malarz, pisarz i kurator, związany z nurtem neoawangardy oraz niezależnym środowiskiem artystycznym lat 70. i 80. Ukończył studia matematyczne, a od 1977 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Był współzałożycielem Grupy Fotograficznej „Format”, współpracował m.in. z galeriami Foto-Medium-Art i Permafo oraz środowiskami Kultury Zrzuty, Łodzi Kaliskiej i Konstrukcji w Procesie.
Istotną część jego twórczości stanowią fotografia, autoportret, tekst i działania performatywne. Ropiecki często łączył obraz z komentarzem słownym, traktując fotografię nie tylko jako zapis rzeczywistości, ale również jako narzędzie refleksji nad człowiekiem, codziennością, pamięcią i duchowością. W latach 1980–1985 realizował cykl „Do Życia przez Sztukę”, w którym wykorzystywał m.in. autoportrety i działania o charakterze autoterapeutycznym.
Szczególne znaczenie w jego działalności ma Podróżująca Galeria WIĘCEJ ŚWIATŁA!, rozpoczęta w 1981 roku jako artystyczny protest przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. Ropiecki zrezygnował z oficjalnego obiegu wystawienniczego i prezentował własne oraz innych artystów prace w formie przenośnych ksiąg, odwiedzając prywatne mieszkania, akademiki i inne niekonwencjonalne miejsca. Projekt z czasem przekształcił się w wieloletnią, międzynarodową działalność artystyczną i społeczną, łącząc sztukę z ideą niesienia „więcej światła” osobom potrzebującym.
Twórczość Ropieckiego wyróżnia połączenie sztuki konceptualnej, fotografii, osobistego doświadczenia i refleksji filozoficznej. Jego zainteresowanie duchowością i wartościami mistycznymi odróżniało go od części środowiska Kultury Zrzuty, z którym współpracował na początku lat 80. W późniejszych latach jego działalność artystyczna coraz silniej łączyła się z pracą misyjną i charytatywną w Rosji i Ukrainie. Ropiecki pozostaje ważną postacią polskiej fotografii eksperymentalnej i niezależnej sztuki neoawangardowej, a jego prace znajdują się w kolekcjach muzealnych i prywatnych w Polsce i za granicą.