Andrzej Kostołowski
Andrzej Kostołowski (ur. 1940) – historyk sztuki, krytyk, teoretyk i artysta. Od lat 70. związany z konceptualizmem, współtwórca – wraz z Jarosławem Kozłowskim – idei NET-u, jednej z najbardziej radykalnych prób stworzenia ponadinstytucjonalnej sieci wymiany idei artystycznych. Autor setek tekstów o sztuce, badacz jej języków, systemów i mechanizmów; od lat rozwija również własną praktykę diagramatyczną, w której krytyka sztuki staje się jednocześnie jej materią i narzędziem.
Andrzej Kostołowski (ur. 1940) – historyk sztuki, krytyk, teoretyk i artysta związany z poznańskim środowiskiem sztuki konceptualnej. Od początku swojej działalności porusza się na granicy pomiędzy praktyką artystyczną, refleksją krytyczną i językiem teorii, podważając tradycyjny podział na artystę, krytyka i odbiorcę.
W 1971 roku, wspólnie z Jarosławem Kozłowskim, zainicjował NET – międzynarodową, niezależną sieć wymiany idei, tekstów, projektów i prac artystycznych, funkcjonującą poza oficjalnym obiegiem instytucjonalnym. NET stał się jednym z najważniejszych przykładów alternatywnego myślenia o komunikacji artystycznej w Europie Środkowo-Wschodniej, przesuwając uwagę z autonomicznego dzieła na relacje, przepływ informacji i możliwość swobodnego obiegu idei.
Kostołowski jest autorem licznych tekstów o sztuce, ale jego działalność nie zatrzymuje się na krytyce i teorii. Własną praktykę artystyczną rozwija między innymi poprzez diagramy – struktury łączące słowo, znak, linię, zapis i relację. Diagram staje się u niego nie ilustracją gotowej myśli, lecz narzędziem jej konstruowania, sprawdzania i komplikowania. Język nie służy wyłącznie opisywaniu sztuki – sam staje się jej tworzywem.
W jego praktyce granice pomiędzy dziełem, komentarzem, dokumentem i procesem pozostają płynne. Kostołowski traktuje sztukę jako przestrzeń nieustannego negocjowania znaczeń, w której równie istotne jak sam obiekt są sposoby jego powstawania, komunikowania i funkcjonowania. Jego działalność wpisuje się w historię polskiego konceptualizmu, ale jednocześnie pozostaje otwarta na współczesne pytania o język, komunikację, sieci i sposoby organizowania wiedzy.